سایه ی عشق

چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385

"وقتی تورو کم دارم..."

وقتی تو رو کم دارم،سینه ای پر از غم دارم

وقتی تو رو کم دارم،دلم گرفته ماتم دارم

وقتی بمونم تنها،تنها و بی نشونه

تنها به عشق فردا که بر گردی به خونه

وقتی که نیستی یارم دنیا برام زندونه

زندونه دنیا،وقتی دل بی تو تنها میمونه

آه سوگند که دل پشیمونه آه سوگند قدر تو میدونه

امشب که دلم غم داره امشب که تورو کم داره

امشب که به محتاجم ازتو خبری نیست

امشب که دلم شکسته چشم به راهت نشسته

بیا که غیر از عشق تو عشق دیگری نیست

آه سوگند که دل پشیمونه آه سوگند قدر تو میدونه

وقتی تو رو کم دارم،سینه ای پر از غم دارم

وقتی تو رو کم دارم،دلم گرفته ماتم دارم

وقتی که سینه ای نیست برای سر سپردن

وقت قمار عشق و این دل عاشق من

وقتی که روسیاهم وقتی پراز گناهم

وقتی که باشه تنها خدای من پناهم

آه سوگند که دل پشیمونه آه سوگند قدر تو میدونه

.......................
عشق یعنی مستی و دیوانگی
عشق یعنی با جهان بیگانگی
عشق یعنی شب نخفتن تا سحر
عشق یعنی سجده با چشمان تر
عشق یعنی در جهان رسوا شدن
عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی لحظه های التهاب
عشق یعنی لحظه های ناب ناب
عشق یعنی قطره و دریا شدن
عشق یعنی دیده بر در دوختن
عشق یعنی در فراقش سوختن
................

خاک

مرا میشناسی.آنقدر که اگر کج بروم با لبخند روشنی تمامخوبی های عالم رابه یادم می آوری.<<وخداوند انسان راآفرید>>من هم آفریده ای شدم که درازدحام لحظات شلوغی زندگی،حس غریبی نصیبش شد.حس غریبی که با او بود.حس غریبی که دریک سوال خلاصه میشد:خدا کیست؟وهمین تمام خاک چای روزهای سیاه زمینی راتبدیل به زندگی میکرد.خداوند انسان را ازخاک آفرید،وروزها وسالها باید فکر میکرد که راستی،اگر کج بروم،جای پایم روی زمین خاکی دلم جامیمان،جای پایی که باهیچ چیز پر نتمیشود!باید رفت اما نه کج،چراکه جای پایمان،پشت زمانها،تا ابد باقی میماند...

<<وخداوند انسان را از خاک آفرید>>

......

توهمانی

توهمانی شاید:توهمان آمده از راه دراز،توهمان آمده از جنگل سزسبز خیال،همان یک شخص خوب قصه مادربزرگ،توهمان حادثه ای،توهمانی شاید:کاش میشد باتورفت باتو گم شد دریک شهر ویع،دردل جنگل سرسبز بهار،روی یک کوه بلند ورها شد ازهمه بود ونبود.فقط بایاد تو میتوان عاشقانه زیست وبهزبان ساده شعر گفت وشنید،فقط بایاد تومیتوان عارفانه بود،شاعرانه زیست ودرضیافت رنگین عشق گل سرخی به دوست هدیه داد،فقط بایاد تو میتوان آرام بود،مهربان بود،فقط بایاد تومیتوان ازسکوت شب از فراز کوه زندگی به سرزمین دیگری پرگشید،فقط بایاد تومیتوان ساده بود وساده زیست.

درباره منو وبلاگ

فهرست اصلی

چسبیده های روزانه

آرشیو موضوعی

چسبیده ها

آمار وبلاگ

ترجمه قالب

www.irlearn.com